بدین‌وسیله از مردم نجیب و شریف خراسان/ افغانستان پوزش می‌طلبم.

در جریان نبرد ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل، از سر احساسات انسانی و موضع‌گیری علیه خشونت و تجاوز، از حکومت و مردم ایران دفاع کردم. اما امروز، با دیدن مستندات و گزارش‌های متعدد در مورد رفتار با مهاجرین افغانستانی در ایران، وجدانم مرا وادار کرد که به اشتباه خود اعتراف کنم.

ایرانیانی که من از ایشان حمایت کردم، در مواردی علیه هموطنان من – زنان، کودکان و مردان مهاجر – رفتاری نشان می‌دهند که نه تنها با اصول انسانی در تضاد است، بلکه گاه در وحشت‌آفرینی و تحقیر، بدتر از دشمنان تاریخی ما عمل می‌کنند.

من از حمایت گذشته‌ام اظهار پشیمانی می‌کنم و باور دارم که هیچ کشوری، هرچقدر هم مدعی تمدن باشد، حق ندارد کرامت انسانی دیگران را زیر پا بگذارد.